தத்துவக் கல்வியின் பயன் என்ன?
“தத்துவம் வாழ்க்கைக்கு நேரடியாக என்ன பயன்?” என்ற கேள்வி பலரிடமும் இயல்பாக எழுகிறது. வேலை, வருமானம், சமூக அந்தஸ்து ஆகியவற்றோடு உடனடி தொடர்பு இல்லாத ஒரு பாடமாகவே தத்துவம் பலரால் பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் உண்மையில் தத்துவமில்லாமல் மனிதன் ஒருநாளும் வாழ்ந்ததில்லை.
ஒவ்வொருவரும் தமது வாழ்க்கையில் “நான் யார்?”, “நியாயம் என்றால் என்ன?”, “சரியான முடிவு எது?” போன்ற கேள்விகளை சந்திக்கிறார்கள். இக்கேள்விகளே தத்துவத்தின் அடிப்படை. தத்துவம் என்பது வாழ்க்கையிலிருந்து விலகிய சிந்தனை அல்ல; வாழ்க்கையின் ஆழமான அடுக்குகளைப் புரிந்து கொள்ளும் முயற்சி.
தத்துவக் கல்வி மனிதனின் சிந்தனையை ஒழுங்குபடுத்துகிறது. சிதறிய எண்ணங்களை ஒருங்கிணைத்து, காரண–காரிய உறவுகளை தெளிவாக பார்க்க உதவுகிறது. உணர்ச்சிகளால் அல்ல, விவேகத்தால் முடிவு எடுக்கக் கற்றுத்தருகிறது. இதனால் ஒருவர் விமர்சன சிந்தனையுடன், கேள்வி கேட்கும் மனப்பான்மையுடன் வளர்கிறார்.
மேலும் தத்துவம் பொறுமையையும் பணிவையும் வளர்க்கிறது. எல்லாவற்றுக்கும் உடனடி பதில் இல்லை என்பதையும், பல உண்மைகள் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்து இருக்க முடியும் என்பதையும் அது உணர்த்துகிறது. இதுவே ஒரு மனிதனை ஆழமான, சமநிலை கொண்ட மனிதனாக மாற்றுகிறது.
ஆக, தத்துவக் கல்வி வாழ்க்கைக்குப் பயனற்றது அல்ல. அது வாழ்க்கையைப் புரிந்து கொள்ளும் பார்வையைத் தீவிரமாக்கும் கல்வி. மனிதனை வேலைக்கு மட்டும் அல்ல, மனிதனாக வாழ கற்றுத் தரும் கல்வியே தத்துவம்.