ஏன் கவிதை தேவைப்படுகிறது?
இன்றைய ‘டிப்ரஸிவ்’ வாழ்க்கைச் சூழலில் கவிதையின் அர்த்தமும் அவசியமும்
முன்னுரை
இன்றைய மனித வாழ்க்கை வேகமும் அழுத்தமும் நிரம்பியது. தொழில் போட்டி, பொருளாதார அச்சம், சமூக ஒப்பீடுகள், தனிமை—இவை அனைத்தும் மனித மனதை மெதுவாகச் சிதைக்கும் ‘டிப்ரஸிவ்’ சூழலை உருவாக்குகின்றன. இப்படியான காலத்தில், கவிதை ஏன் தேவைப்படுகிறது? கவிதை என்பது ஓர் அழகியல் விளையாட்டா, அல்லது மனநலத்திற்கான அவசியமான ஓர் உயிர்க்கயிறா? இந்தக் கேள்விகளுக்கான விடையைத் தேடும் முயற்சிதான் இந்தக் கட்டுரை.
1. மனிதன்–மொழி–உணர்வு: கவிதையின் அடிப்படைத் தொடர்பு
மனிதன் பேசுவதற்கு முன் உணர்கிறான். உணர்வுகள் மொழியாக மாறும்போது, அவை எளிய வாக்கியங்களாக மட்டும் தங்கி விடுவதில்லை; சுருக்கமும், இசையும், உள்-அர்த்தமும் தேடுகின்றன. அந்தத் தேடலின் இயல்பான வெளிப்பாடே கவிதை.
கவிதை மனித மனத்தின் அறியப்படாத அடுக்குகளை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வருகிறது—அதனால் தான் ஒரு சிறிய வரி கூட, நீண்ட உரையைவிட ஆழமாகத் தாக்குகிறது.
2. ‘டிப்ரஸிவ்’ சூழல்: பேச முடியாத வலிகளின் காலம்
இன்றைய சமூகத்தில் பலர் தங்கள் வலிகளை வெளிப்படையாகச் சொல்ல முடியாமல் தவிக்கிறார்கள்.
- “நான் சோர்வாக இருக்கிறேன்” என்று சொல்வதற்கே குற்ற உணர்வு
- “நான் தனியாக இருக்கிறேன்” என்று ஒப்புக்கொள்வதற்கே பயம்
இந்த மௌன வலிகளுக்கான மொழி தான் கவிதை. கவிதை ஆலோசனை சொல்லாது; ஆனால் உன்னைப் புரிந்துகொள்கிறது. அதுவே மனதிற்கு ஆறுதல்.
3. கவிதை: மருந்தல்ல; ஆனால் சிகிச்சை
கவிதை உடனடி தீர்வுகளைத் தராது. ஆனால் அது
- வலியை ஒழுங்குபடுத்துகிறது,
- குழப்பத்தை வடிவமைக்கிறது,
- தனிமையை பகிர்வாக மாற்றுகிறது.
இதனால் தான், உலகெங்கிலும் மனநலப் பயிற்சிகளில் Poetry Therapy போன்ற அணுகுமுறைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. கவிதை மனிதனை “சரி செய்” என்று கட்டளையிடாது; “நீ இப்படித்தான் இருக்கிறாய்” என்று ஏற்றுக்கொள்கிறது.
4. கவிதை ஒரு எதிர்ப்புச் செயலாக
நுகர்வாதமும் இயந்திரத் தன்மையும் மனிதனை எண்ணிக்கைகளாக மாற்றும் காலத்தில், கவிதை மனிதனை மனிதனாகவே மீட்டெடுக்கிறது.
- வேகத்திற்கு எதிராக மெதுவை
- மேற்பரப்பிற்கு எதிராக ஆழத்தை
- சத்தத்திற்கு எதிராக மௌனத்தை
இதனால் கவிதை ஒரு அமைதியான எதிர்ப்புச் செயலாக மாறுகிறது.
முதல் வரை—கவிஞர்கள் காலத்தின் நெருக்கடிகளை கவிதை வழியே எதிர்கொண்டதற்கான சாட்சிகளே இலக்கிய வரலாறு.
5. இன்றைய காலத்தில் கவிதையின் புதிய பங்கு
இன்றைய கவிதை புத்தகங்களில் மட்டும் இல்லை.
- சமூக ஊடகப் பதிவுகளில்
- தெரு எழுத்துகளில்
- ஸ்லாம் கவிதைகளில்
- மௌனமாக எழுதப்படும் தனிப்பட்ட நோட்களில்
கவிதை பொதுவெளியிலிருந்து தனிமனிதனின் உள் உலகம் வரை பயணிக்கிறது. அது அரசியலாகவும், தனிப்பட்ட குரலாகவும், ஆன்மீகத் தேடலாகவும் மாறுகிறது.
###结论 / முடிவுரை
கவிதை என்பது பொழுதுபோக்கு அல்ல. அது ஒரு உளவியல் அவசியம்.
‘டிப்ரஸிவ்’ சூழலில் கவிதை மனிதனை காப்பாற்றாது என்று சொல்லலாம்; ஆனால் மனிதன் தன்னை காப்பாற்றிக் கொள்ளும் வலிமையை கவிதை தருகிறது.
அதனால் தான்—
உலகம் உடைந்து கொண்டிருக்கும் போது,
அதை ஒட்டும் மொழி கவிதை.