துளிச்செய்திகளின் காலமும் அறிவின் சிதைவுமாகிய நம் நேரம்
– ஜெயமோகனின் கருத்தை மையமாகக் கொண்ட இலக்கியக் கட்டுரை
“இன்று ஒவ்வொரு நாளும் நம்மிடம் வந்துசேரும் செய்திகள் துளித்துளியாக உள்ளன. செய்திகள், தரவுகள், படங்கள், கருத்துக்கள்… துளிச்செய்திகள் அறிவல்ல. அறிவுக்கு எதிரானவை.”
— ஜெயமோகன்
இந்த ஒரு வாக்கியத்தில் நம் காலத்தின் முழு அறிவியல், கலாச்சார, சமூக நிலையும் சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டுவிடுகிறது. இது வெறும் ஊடக விமர்சனம் அல்ல; இது மனித சிந்தனையின் தற்போதைய வீழ்ச்சியைப் பற்றிய ஆழமான தத்துவக் கவலை.
துளிச்செய்தி என்றால் என்ன?
துளிச்செய்தி என்பது முழுமையற்றது.
அது சூழலற்றது.
அது தொடர்ச்சியற்றது.
ஒரு செய்தி முழுமையான அறிவாக மாற வேண்டுமானால், அதற்கு பின்னணி, காரணம், விளைவு, வரலாறு, எதிர்கால சாத்தியம் ஆகிய அனைத்தும் இணைந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் இன்று நாம் பெறுவது—
- ஒரு வரி செய்தி
- ஒரு புகைப்படம்
- ஒரு 30 விநாடி காணொளி
- ஒரு தலைப்பு மட்டுமே கொண்ட செய்தி
இவை அனைத்தும் துளிகள்.
துளிகள் கடலை உருவாக்கலாம்; ஆனால் துளிகள் மட்டுமே கடல் அல்ல.
துளிச்செய்தி அறிவாக மாறாத காரணம்
அறிவு என்பது தொடர்ச்சியான சிந்தனை.
அது ஆழமான மனநிலை.
அது மெதுவான புரிதல்.
துளிச்செய்தி இதற்கு நேர்மாறானது.
- அது அவசரமாக வருகிறது
- அவசரமாக மறைந்து விடுகிறது
- மனதில் பதியாமல் அடுத்த துளிக்குச் செல்கிறது
இதன் விளைவாக மனிதன் சிந்திக்காமல் தெரிந்தவன் ஆகிறான்.
தெரிவது அறிவல்ல.
தெரிந்ததாக நினைப்பது தான் மிகப் பெரிய அபாயம்.
படங்களும் தரவுகளும்: அறிவின் மாற்று அல்ல
இன்றைய காலம் visual dominance காலம்.
ஒரு படம் ஆயிரம் வார்த்தைகளுக்கு சமம் என்று சொன்னார்கள்.
ஆனால் இன்று—
ஒரு படம்
ஆயிரம் சிந்தனைகளை அழித்துவிடுகிறது.
படம் உணர்வைத் தூண்டும்;
ஆனால் அறிவை உருவாக்காது.
தரவுகள் கூட அதேபோலத்தான்.
- எண்கள் உள்ளன
- பட்டியல்கள் உள்ளன
- கிராஃப்கள் உள்ளன
ஆனால் பொருள் இல்லை.
அர்த்தம் இல்லை.
தரவுகளை இணைத்து ஒரு கருத்தாக்கம் செய்யும் பொறுமை இன்றைய மனிதனிடம் இல்லை.
சிந்தனைக்கு எதிரான வேகம்
ஜெயமோகன் அடிக்கடி வலியுறுத்தும் ஒன்று—
வேகம் சிந்தனையின் எதிரி.
இன்றைய செய்தி உலகம் வேகத்தைத் தான் மதிக்கிறது.
- முதலில் சொல்ல வேண்டும்
- முதலில் பகிர வேண்டும்
- முதலில் கருத்து சொல்ல வேண்டும்
இந்த “முதலில்” என்ற மனநிலை,
“ஆழமாக” என்ற பண்பை கொன்றுவிட்டது.
அறிவு உருவாக நேரம் வேண்டும்.
ஆனால் இன்று நேரமே ஒரு சுமையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
துளிச்செய்திகள் உருவாக்கும் மனிதன்
இந்தச் சூழலில் உருவாகும் மனிதன்—
- அதிகம் தெரிந்தவன்
- குறைவாகப் புரிந்தவன்
- உறுதியான கருத்துகள் கொண்டவன்
- ஆனால் அடிப்படை அறிவில்லாதவன்
இவன் வாசிப்பதில்லை.
இவன் கேட்பதில்லை.
இவன் சிந்திப்பதில்லை.
இவன் ரியாக்ட் செய்கிறான்.
அது அறிவின் செயல் அல்ல; அது உணர்ச்சியின் பிரதிபலிப்பு.
இலக்கியத்தின் இடம் இங்கேதான்
இத்தனை துளிச்செய்திகளுக்கிடையே, இலக்கியம் இன்னும் உயிரோடு இருப்பதன் காரணம்—
இலக்கியம் துளி அல்ல.
அது நதி.
அது காடு.
அது பரப்பு.
ஒரு நல்ல நாவல்,
ஒரு ஆழமான கட்டுரை,
ஒரு சிந்தனைமிக்க கவிதை—
மனிதனை மெதுவாக மாற்றும்.
அவனை உள்ளுக்குள் அமைதியாகச் சிதைக்கும்.
அவனை சிந்திக்க வைக்கும்.
அதனால் தான்,
இன்றைய காலத்தில் இலக்கியம் “பழமையானது” என்று சொல்லப்படுகிறது.
உண்மையில் அது எதிர்ப்புச் சக்தி.
அறிவை மீட்டெடுக்க வேண்டிய காலம்
ஜெயமோகனின் இந்த வாக்கியம் ஒரு எச்சரிக்கை.
நாம் துளிச்செய்திகளை நிறுத்த முடியாது.
ஆனால்—
- அவற்றை அறிவென்று நம்புவதை நிறுத்தலாம்
- ஆழமான வாசிப்பை மீண்டும் பழக்கமாக்கலாம்
- மெதுவாக சிந்திக்கும் மனிதனாக மாறலாம்
அறிவு இன்று அழிக்கப்படவில்லை.
அது துண்டு துண்டாகச் சிதைக்கப்படுகிறது.
அதை மீண்டும் ஒன்றிணைக்க வேண்டியது—
வாசிப்பின் மூலமாக,
சிந்தனையின் மூலமாக,
இலக்கியத்தின் மூலமாக.
முடிவுரை
துளிச்செய்திகள் ஒரு காலத்தின் அவசியமாக இருக்கலாம்.
ஆனால் அவை அறிவின் மாற்று அல்ல.
ஜெயமோகன் சொல்வது போல—
துளிச்செய்திகள் அறிவல்ல.
அவை அறிவுக்கு எதிரானவை.
இந்த உண்மையை உணர்வதே,
அறிவின் முதல் படி.