உலகை எதிர்கொள்ளும் தைரியம் பாலுமகேந்திராவிடம் இருந்து தான்!

உலகை எதிர்கொள்ளும் தைரியம் பாலுமகேந்திராவிடம் இருந்து தான்

இயக்குநர் வெற்றிமாறன் நினைவுகள் – ஒரு சர்வதேச தரமான செய்தி கட்டுரை

திரைப்படம் என்பது தொழில் மட்டுமல்ல; அது ஒரு வாழ்க்கை முறை, ஒரு மனப்பயிற்சி, ஒரு பண்பாட்டு பயணம். அந்தப் பயணத்தில் பல தலைமுறை திரைப்படக் கலைஞர்களுக்கு வழிகாட்டியாக இருந்தவர் . அவரைப் பற்றி இயக்குநர் பகிர்ந்த அனுபவங்கள், ஒரு ஆசானின் ஆளுமையை மட்டுமல்ல, ஒரு மனிதரின் உயரத்தையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.

பாலுமகேந்திராவிடம் பத்து நாட்கள் பழகினாலே போதும்; “அவர் இப்படிச் சொன்னார், இப்படிச் செய்தார்” என்று சொல்லும் அளவுக்கு ஒருவரின் வாழ்வை மாற்றும் தாக்கம் அவரிடமிருந்தது என்கிறார் வெற்றிமாறன். நடை, உடை, பேச்சு, பாவனை என அனைத்திலும் அவரது தாக்கம் இயல்பாகவே பதிந்துவிடும். ஆனால், அவர் எதையும் வலிந்து திணிப்பவர் அல்ல. நல்ல சினிமா செய்ய வேண்டும் என்ற ஆசையை விதைப்பார்; அதே நேரத்தில் ஒவ்வொருவரின் தனித்தன்மையையும் பாதுகாக்கத் தெரிந்தவர்.

அவருடன் வேலை செய்வது எளிதல்ல. நேரக் கட்டுப்பாடு, ஒழுக்கம், மொழி மீது கவனம்—அனைத்திலும் கடுமை. “ஆறு மணிக்கு வரச் சொன்னால், 5.58-க்கே கேட்டில் நிற்பார்” என்று வெற்றிமாறன் நினைவுகூர்கிறார். திட்டு வாங்குவதும், அந்தத் திட்டுகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் அக்கறையையும் உணர்வதும், பாலுமகேந்திரா பள்ளியின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. திட்டிக்கொண்டே இருப்பார்; அதே மனிதர், சாப்பிடவில்லை என்றால் தானே பிரெட் டோஸ்ட் செய்து கொடுப்பார். கடுமையும் கருணையும் இணைந்த அபூர்வ கலவையாக இருந்தார்.

எழுத்தில் கூட அவர் ஒழுக்கத்தை விதித்தார். “டயலாக்” என்ற சொல்லைத் தவிர்த்து “உரையாடல்” என்று எழுதச் சொல்லுவார். ஒரு சொல் விடுபட்டால்கூட அதற்காக நீண்ட நேரம் கண்டிப்பார். ஆனால் அந்தக் கண்டிப்பே, சினிமாவை ஆழமாக நேசிக்கக் கற்றுக் கொடுத்தது. “அவருடன் வேலை செய்வது தலைகீழாக தண்ணீரில் மூழ்குவது போல இருக்கும்” என வெற்றிமாறன் சொன்னாலும், அந்த அனுபவமே உலகை எதிர்கொள்ளும் தைரியத்தை அளித்ததாகக் கூறுகிறார்.

வெளியுலகில் சந்திக்கும் ஏமாற்றங்களுக்கிடையே, பாலுமகேந்திராவைச் சந்திப்பது ஒரு ஆற்றல் ஊட்டம். அவர் திரைப்படங்களைப் பாராட்டுவதில் எந்தப் பாகுபாடும் காட்டியதில்லை. படம் பிடித்தால், அந்த இயக்குநர் யார் என்பதைக் கூடப் பார்க்காமல் நேரில் சென்று பாராட்டுவார். பாராட்டுவதிலும், அன்பை வெளிப்படுத்துவதிலும், மன்னிப்புக் கேட்பதிலும் அபாரமான பக்குவம் கொண்ட மனிதர்.

மே 19—அவருடைய பிறந்த நாள்—அன்றெல்லாம் முழு நாளும் அவருடன் இருந்து பேசும் தருணங்கள், வெற்றிமாறனுக்கும் அவரது சகாக்களுக்கும் மறக்க முடியாத நினைவுகள். அவரது மறைவுக்குப் பிறகு, அந்தச் சந்திப்புகள் குறைந்துவிட்டாலும், அவர் விட்டுச் சென்ற புத்தகங்களும் வாசிப்பு பழக்கமும் இன்னும் உயிருடன் உள்ளன. “பாலுமகேந்திரா ரீடிங் சர்க்கிள்” தொடங்க வேண்டும் என்ற கனவு, இன்று “பாலுமகேந்திரா நூலகம்” என்ற எண்ணமாக வளர்ந்துள்ளது.

கலை, அரசியல், பண்பாடு குறித்து விவாதிக்கக்கூடிய இடங்களிலிருந்துதான் ஒரு சமூக விழிப்புணர்வு உருவாக முடியும் என்கிறார் வெற்றிமாறன். அத்தகைய விழிப்புணர்வுக்கு அடிப்படையாக நூலகங்கள் இருக்க வேண்டும். “பாலுமகேந்திரா நூலகம் ஒரு இயக்கமாக தொடர வேண்டும்; அதற்கான எல்லா உதவிகளையும் நான் செய்வேன்” என்ற அவரது உறுதி, ஒரு ஆசானுக்கான மாணவனின் மரியாதையாக மட்டுமல்ல, எதிர்கால தலைமுறைக்கான பொறுப்பாகவும் விளங்குகிறது.