தனித்திருக்கும் பெண் குயின் : மனித வாழ்க்கையின் தத்துவம், உளவியல், ஆன்மீகப் பிரதிபலிப்பு
மந்தைகளாக நகரும் பெண் குயின்களின் கூட்டத்திலிருந்து,
ஒரு பெண் குயின் தனித்து பிரிந்து
பனிமலையை நோக்கி நடக்கத் தொடங்குகிறது.
அவள் எதற்காக பிரிகிறாள் என்பது யாருக்கும் தெரியாது.
ஆனால் ஒன்று மட்டும் உறுதி —
அவள் கூட்டத்தின் பாதுகாப்பை விட்டு வெளியேறுகிறாள்.
இந்த ஒரு காட்சி, இயற்கையின் ஓர் எளிய நிகழ்வாகத் தோன்றினாலும்,
மனித வாழ்க்கையின் மிக ஆழமான உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.
—
1. தத்துவ ரீதியான பார்வை : கூட்ட உணர்வு vs சுய உணர்வு
தத்துவத்தில் மனிதன் இரண்டு நிலைகளில் வாழ்கிறான்:
1. கூட்டத்தின் ஒரு அங்கமாக
2. தனித்த சிந்தனையுடன்
மந்தையாகச் செல்லும் பெண் குயின்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கலாம்.
அங்கு ஆபத்து குறைவு.
ஆனால் அங்கு தேர்வு இல்லை.
அங்கு திசை நிர்ணயம் கூட்டத்தால் நடக்கிறது.
தனித்து செல்லும் பெண் குயின்,
தன் பாதையைத் தானே தேர்ந்தெடுக்கிறாள்.
> “கூட்டத்தில் இருப்பவன் உயிர்வாழ்கிறான்;
தனித்திருப்பவன் வாழ்க்கையை அறிகிறான்.”
மனித சமூகம் எப்போதும் கூட்டத்தையே விரும்புகிறது.
ஏனெனில் கூட்டம் — கேள்வி கேட்காது.
தனித்திருப்பவன் — கேள்வியாக மாறுகிறான்.
அதனால்தான் தனித்திருப்பது
எப்போதும் விமர்சனத்துக்குள் தள்ளப்படுகிறது.
—
2. உளவியல் ரீதியான பார்வை : ஏன் தனித்திருப்பவர்கள் விமர்சிக்கப்படுகிறார்கள்?
உளவியலில் இதற்கு ஒரு முக்கிய காரணம் உள்ளது.
Fear of Deviation (விலகல் பயம்)
மனித மனம் இயல்பாகவே கேட்கிறது:
“நான் செய்கிறதை எல்லோரும் செய்கிறார்களா?”
“நான் தவறாகப் போகிறேனா?”
ஒருவர் கூட்டத்திலிருந்து பிரிகிறபோது,
அவர் மற்றவர்களின் மனதில்
அடக்கி வைத்திருந்த சுய சந்தேகத்தை தூண்டுகிறார்.
அதனால் தான்:
தனியாக வாழ்பவன் — “அகந்தை”
தனியாக யோசிப்பவன் — “ஆபத்தானவன்”
தனியாக நடப்பவன் — “சமூக விரோதி”
என்று குற்றம்சாட்டப்படுகிறான்.
> விமர்சனம் என்பது
உண்மையில் பயத்தின் வெளிப்பாடு.
பெண் குயினின் தனிப்பயணம்
மற்ற குயின்களுக்கு ஒரு கேள்வியாக மாறுகிறது:
“நாமும் இப்படி செல்ல முடியுமா?”
அந்த கேள்வியைச் சந்திக்க முடியாத மனம்
விமர்சனத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது.
—
3. ஆன்மீக ரீதியான பார்வை : தனிமை என்பது உயர்ந்த பயணம்
ஆன்மீக உலகில் ஒரு உண்மை தெளிவாகச் சொல்லப்படுகிறது:
> உண்மையான பயணம் எப்போதும் தனியாகத் தான்.
புத்தர் — தனியாக அமர்ந்தார்
ஈசா — தனியாக பாலைவனத்தில் நடந்தார்
சித்தர்கள் — மலைகளில் தனித்து வாழ்ந்தனர்
கூட்டம் ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கு உதவாது.
அது பாதுகாப்பை தரும்;
ஆனால் உணர்வை அல்ல.
பெண் குயின் பனிமலையை நோக்கி நடப்பது,
ஒரு ஆன்மீக உவமை.
பனி = கடினமான உண்மை
தனிமை = உள்ளுணர்வு
பயணம் = தன்னறிதல்
ஆன்மீக ரீதியில்
தனித்திருப்பது தண்டனை அல்ல;
அது தயார் நிலை.
—
4. மனித வாழ்க்கையில் இந்த சூத்திரம் எப்படி பொருந்துகிறது?
மனித சமூகத்தில்:
தனியாக வாழ்பவன் — சந்தேகிக்கப்படுகிறான்
தனியாக முடிவு எடுப்பவன் — விமர்சிக்கப்படுகிறான்
தனியாக நின்றவன் — ஆராயப்படுகிறான்
ஏனெனில் சமூகத்துக்கு
ஒற்றுமை வேண்டுமென்றால் சரி,
சுய சிந்தனை வேண்டாம்.
ஆனால் உலகை மாற்றியவர்கள் எல்லாம்:
ஒருநாள் கூட்டத்தை விட்டு வெளியேறியவர்கள்
ஒரு கட்டத்தில் தனியாக நடக்க துணிந்தவர்கள்
> கூட்டம் வரலாற்றை பாதுகாக்கிறது;
தனிமை வரலாற்றை உருவாக்குகிறது.
—
முடிவுரை : தனித்திருப்பது தைரியத்தின் உச்சம்
தனித்திருப்பது எப்போதும் விமர்சனத்திற்கு உட்படும்.
ஆனால் அதுவே அதன் அடையாளம்.
விமர்சனம் இல்லையெனில்
நீ கூட்டத்தோடு சேர்ந்திருக்கிறாய்.
பெண் குயின் உலகைக் கவர்வது
அவள் அழகால் அல்ல;
அவள் பாதையைத் தானே தேர்ந்தெடுத்ததால்.
மனிதனுக்கும் அதுவே.
> கூட்டம் பாதுகாப்பை தரும்.
தனிமை அர்த்தத்தை தரும்.
நீ எந்தப் பாதையைத் தேர்வுசெய்வாய்
என்பதே உன் வாழ்க்கையின் தத்துவம்.
– சமரன்
எழுத்தாளர் மற்றும் ஊடகவியலாளர்
authorsamaran@gmail.com
