அறிவதிகாரம் என்பது என்ன?

அறிவதிகாரம் என்பது என்ன?

— ஒரு விரிவான இலக்கியக் கட்டுரை

முன்னுரை

தமிழ் இலக்கிய மரபில் அறிவு என்பது வெறும் தகவல் குவிப்பு அல்ல; அது மனிதனை மனிதனாக்கும் உள்ளார்ந்த ஒளி. அந்த அறிவின் இயல்பு, பயன், எல்லை, பொறுப்பு ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்து பேசும் கருத்துத் தளமே “அறிவதிகாரம்”. ‘அதிகாரம்’ என்ற சொல் இங்கு அதிகாரப் புலனோடு அல்ல; ஒரு பொருளின் முழுமையான விளக்கம் என்ற இலக்கியப் பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆகவே அறிவதிகாரம் என்பது அறிவின் இயல்பையும் அதன் வாழ்க்கைச் செயல்பாடுகளையும் விளக்கும் இலக்கிய அதிகாரம் ஆகும்.

‘அறிவு’ – சொல்லின் பொருள் மற்றும் பரிமாணம்

‘அறிவு’ என்ற சொல் தமிழில் பல அடுக்குகளைக் கொண்டது:

• அறிதல் – உண்மை நிலையை உணர்தல்
• ஞானம் – அனுபவத்தில் உறையும் அறிவு
• விவேகம் – நல்லதும் கெட்டதும் பிரித்தறியும் திறன்
• புத்தி – சிந்தித்து முடிவு செய்யும் ஆற்றல்

இந்த அனைத்தையும் ஒருங்கிணைத்தே அறிவதிகாரம் மனித அறிவின் முழுச் சித்திரத்தை வரைகிறது.

திருக்குறளில் அறிவதிகாரத்தின் மையம்

திருக்குறளில் “அறிவுடைமை” என்ற அதிகாரம் அறிவதிகாரத்தின் அடிப்படை இலக்கிய வடிவமாக விளங்குகிறது. வள்ளுவர் அறிவை வெறும் கல்வி அல்ல, ஒழுக்கத்துடன் இணைந்த அறிவு என வரையறுக்கிறார்.

“அறிவுடையார் ஆவது அறிவார் அறிவிலார்
அஃதறியார் அல்லார் அறிவு.”

இங்கு அறிவு என்பது தன்னை அறிதலும், பிறரை புரிதலும், சூழ்நிலையை உணர்தலும் ஆகும். அறிவில்லாதவன் கல்வியறிவு பெற்றிருந்தாலும், அவன் வாழ்க்கையில் தோல்வியடைவான் என்பதே வள்ளுவரின் நோக்கு.

சங்க இலக்கியத்தில் அறிவதிகாரம்

சங்க இலக்கியங்களில் அறிவு வாழ்க்கை அனுபவத்திலிருந்து பிறக்கும் ஞானம் எனக் காணப்படுகிறது. புலவர்கள் அரசர்களை அறிவின் அடிப்படையில் மதிப்பிட்டனர். ஒரு நல்ல அரசன் என்பவன்,

• போரில் மட்டும் அல்ல
• நீதியில்
• கருணையில்
• மக்களின் துயர் உணர்வில்

அறிவுடையவனாக இருக்க வேண்டும் என்பதே சங்கக் கவிஞர்களின் நிலைப்பாடு.

பக்தி இலக்கியத்தில் அறிவும் ஆன்மிகமும்

பக்தி இலக்கியங்களில் அறிவதிகாரம் அக அறிவு (Inner Wisdom) என்ற பரிமாணத்தை அடைகிறது. தேவாரம், திருவாசகம் போன்ற நூல்களில்,

• நூலறிவு குறைவு
• ஆனால் அனுபவ அறிவு நிறைவு

என்ற நிலை உயர்த்திப் பேசப்படுகிறது. அறிவு என்றால் இறைவனை உணர்தல் என்பதே இங்கு மையமாகிறது.

நவீன இலக்கியத்தில் அறிவதிகாரம்

நவீன தமிழ் இலக்கியத்தில் அறிவதிகாரம் சமூக விழிப்புணர்வு ஆக மாறுகிறது.

• பெரியார்: அறிவு என்பது மூடநம்பிக்கையை உடைக்கும் ஆயுதம்
• பாரதி: அறிவு என்பது மனித விடுதலையின் தீ

என அறிவுக்கு சமூகப் புரட்சிப் பரிமாணம் வழங்கப்படுகிறது.

அறிவும் அதிகாரமும் – ஒரு இலக்கிய விமர்சனம்

அறிவதிகாரம் அதிகாரத்தை நியாயப்படுத்துவதில்லை; மாறாக அதிகாரத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கும் கருவியாகும். உண்மையான அறிவு,

• அடக்கம்
• மனிதநேயம்
• பொறுப்பு

இவற்றுடன் இணைந்திருக்க வேண்டும். இல்லையெனில் அது அகந்தையாக மாறும் என்று இலக்கியங்கள் எச்சரிக்கின்றன.

அறிவதிகாரம் – இன்றைய காலத்தில்

இன்றைய டிஜிட்டல் காலத்தில் தகவல் அதிகம்; அறிவு குறைவு. அறிவதிகாரம் இங்கு நமக்கு சொல்லும் பாடம்:

“தகவலை சேகரிப்பது அறிவல்ல; அதை மனிதநேயத்துடன் பயன்படுத்துவதே அறிவு.”

முடிவுரை

அறிவதிகாரம் என்பது ஒரு இலக்கிய அதிகாரம் மட்டும் அல்ல; அது மனித வாழ்வின் வழிகாட்டி. சங்க காலம் முதல் நவீன காலம் வரை, தமிழ் இலக்கியம் அறிவை அறம், அனுபவம், மனிதநேயம் ஆகியவற்றுடன் இணைத்தே பேசுகிறது. அறிவில்லாத வலிமை ஆபத்தானது; ஆனால் அறத்துடன் கூடிய அறிவே சமுதாயத்தை உயர்த்தும்.

அதனால்தான் தமிழ் இலக்கியம் சொல்கிறது:

“அறிவு மனிதனை ஆளக் கூடாது; மனிதன் அறிவை ஆள வேண்டும்.”