மனித சிந்தனையின் தத்துவம் மற்றும் உளவியல் காரணங்கள்!

மனித சிந்தனையின் தத்துவம் மற்றும் உளவியல் காரணங்கள்

முன்னுரை

மனிதன் பிற உயிர்களிலிருந்து வேறுபடுவது அவனுடைய சிந்திக்கும் திறன் காரணமாகும். மனித சிந்தனை என்பது வெறும் எண்ணங்களின் ஓட்டம் அல்ல; அது தத்துவ அடிப்படையிலும், உளவியல் காரணங்களாலும் உருவாகும் ஒரு ஆழமான செயல்முறை. மனிதன் எதை உண்மையென நம்புகிறான், எதை தவறென மறுக்கிறான், எப்படி முடிவெடுக்கிறான் என்பதற்குப் பின்னால் இந்த இரு துறைகளும் செயல்படுகின்றன.

மனித சிந்தனையின் தத்துவ அடிப்படை

தத்துவம் மனித சிந்தனையை “நான் யார்?”, “உண்மை என்ன?”, “வாழ்வின் நோக்கம் என்ன?” போன்ற அடிப்படை கேள்விகளின் வழியாக அணுகுகிறது.

• தத்துவ சிந்தனை மனிதனை தர்க்கம், காரணம், மதிப்பீடு ஆகியவற்றின் வழி சிந்திக்க வைக்கிறது.
• நல்லது–கெட்டது, நீதி–அநீதி போன்ற கருத்துகள் தத்துவத்தின் மூலம் மனித மனதில் வடிவெடுக்கின்றன.
• மனித சிந்தனை தனிநபர் அனுபவத்தையும், சமூக மதிப்புகளையும் இணைத்து ஒரு உலகக் கண்ணோட்டத்தை உருவாக்குகிறது.

மனித சிந்தனையின் உளவியல் காரணங்கள்

உளவியல் மனித சிந்தனையை மன செயல்பாடுகளின் அடிப்படையில் ஆராய்கிறது.

• உணர்ச்சி, நினைவு, பயம், ஆசை, அனுபவம் ஆகியவை சிந்தனையை நேரடியாக பாதிக்கின்றன.
• குழந்தைப் பருவ அனுபவங்கள் மனிதன் பெரியவனாகும் போது அவன் சிந்தனை முறையை தீர்மானிக்கின்றன.
• மன அழுத்தம், மகிழ்ச்சி, தோல்வி, வெற்றி போன்றவை சிந்தனையின் திசையை மாற்றக்கூடியவை.

தத்துவம் மற்றும் உளவியல் – ஒருங்கிணைந்த பார்வை

தத்துவம் மனித சிந்தனைக்கு “என்ன சிந்திக்க வேண்டும்” என்ற திசையை அளிக்கிறது.
உளவியல் மனிதன் “ஏன் அப்படி சிந்திக்கிறான்” என்பதை விளக்குகிறது.
இரண்டும் இணையும் போது மனித சிந்தனை முழுமையான புரிதலாக மாறுகிறது.

இலக்கியத்தில் மனித சிந்தனை

இலக்கியம் மனித சிந்தனையின் உயிர்ப்பான வெளிப்பாடு.

• கதைகள், கவிதைகள், கட்டுரைகள் மனித மனத்தின் தத்துவ தேடலையும், உளவியல் போராட்டங்களையும் பிரதிபலிக்கின்றன.
• ஒரு கதாபாத்திரத்தின் முடிவுகள் அதன் உளவியல் நிலையும், தத்துவ நம்பிக்கைகளும் சேர்ந்த விளைவு.

முடிவுரை

மனித சிந்தனை என்பது தனிப்பட்ட எண்ணங்களின் கூட்டுத்தொகை அல்ல. அது தத்துவ ஆழத்தாலும், உளவியல் காரணங்களாலும் உருவாகும் ஒரு சிக்கலான அமைப்பு. மனிதனை உணரவும், சமூகத்தை புரிந்துகொள்ளவும் இந்த இரு துறைகளின் இணைந்த பார்வை அவசியம்.